Damien Chazelle dał się poznać w Hollywood jako wielki
miłośnik jazzu. Za sprawą „Whiplash” ten gatunek muzyki znów zaistniał w kinie
po wieloletnim wygnaniu. Nawet jeżeli ktoś nie przepada za jazzem, to Chazelle
potrafi ukazać go w sposób atrakcyjny dla każdego. W „La La Land” reżyser
uosabia swoje zamiłowanie do sztuki poprzez dwie figury – jedną odpowiadającą
za aktorstwo (w domyśle film), drugą jako muzyka (koniecznie jazzowego), nie
zapominając przy tym odwołać się do złotej ery Hollywood i musicali. „La La
Land” to opus magnum nie tylko Chazelle’a ale także jego aktorów.
