Prosto z kina

Pierwszy „John Wick” przypomniał widowni jak to jest bawić się na filmie akcji klasy B. Zapomniane kino, które swoje sukcesy odnosiło głównie w latach 80. i 90., okazało się być powiewem świeżości przy kolejnych częściach „Szybkich i wściekłych”, czy taśmowo kręconych produkcji z Jasonem Stathamem. W „Johnie Wicku” nie chodziło o ratowanie świata, a o osobistą vendettę głównego bohatera. Przyziemne motywacje pozwalały twórcom skupić się przede wszystkim na krwawej, widowiskowej i bezkompromisowej akcji. Po sukcesie pierwszego „Johna Wicka” stało się jasne, że wcześniej czy później musi powstać kobieca wersja. Gdy świat super zabójców szykuje się na stworzenie uniwersum z prawdziwego zdarzenia, David Leitch, jeden z dwóch reżyserów pierwszej części Wicka, prezentuje Johna w spódnicy. Czy Atomowa Blondynka ma szansę w starciu z legendarnym już Johnem Wickiem?

Bruce Willis jest jedną z najważniejszych ikon kina akcji. Jego role w „Szklanej pułapce”, „Pulp Fiction” czy „Sin City” jeszcze długo będą rozpalać wyobraźnie młodych adeptów kina, a do tego grona warto doliczyć małą rolę w „Niezniszczalnych” czy dwóch częściach „RED”. Oprócz tych tytułów 62-letni już aktor nie miał szczęścia do ról. Jego gwiazda zaczęła coraz mniej świecić, a Willis swoją legendę zaczął rozmieniać się na drobne, tak jak robi to Robert De Niro w kolejnych, coraz to gorszych komediach. Z czegoś trzeba wyżyć, a najwidoczniej zostanie twarzą jednej z polskim marek wódek nie jest aż tak rentowne, dlatego gwiazdor kina akcji musi przyjmować takie role jak ta z filmu „Jak dogryźć mafii”.

Gdy trzy lata temu na ekranach kin powróciła Godzilla, nikt nie mógł przypuszczać, że Warner Bros. tak bardzo pozazdrościło Disneyowi i Marvelowi sukcesu ich filmowego uniwersum, że wspólne przygody Batmana, Supermana i reszty Ligi Sprawiedliwości im nie wystarczą. Tak o to narodził się cykl z potworami w rolach głównych, który dopiero ma zawojować portfele widzów na całym świecie. Jednak zwiastuny „Godzilli” rozbudziły apetyt, że wreszcie dostaniemy film na jaki kino monstrualnych potworów zasługuje. Zapowiedzi zapowiedziami, a w samym filmie za mało było grozy, która była obecna w każdej sekundzie trailerów. Dlatego można było mieć obawy, czy po świetnym „King Kongu” Petera Jacksona z 2005 roku jest miejsce na kolejnego małpiego Króla, który koniec końców ma stanąć w szranki z legendarną japońską bestią. Ale jak się okazuje, jest po co czekać na wielki crossover, bo film Jordana Vogt-Robertsa to dobry przedsmak, który nie jest niestety pozbawiony poważniejszych wad.